February 4, 2017

ಅತ್ತೆ !


"ಅಮ್ಮಾ, ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರೋ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ  ಯಾಕೆ ತಲೆ ಹಾಕ್ತೀಯಾ? "  ಶೇಖರ  ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ಇಂದ  ತಲೆ ಎತ್ತದೇ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟ !
"ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೀಗೆ . ನಂಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ  ದಡ್ಡಿ ಅಂತಾನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿರೋದು .ನಂಗೂ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ .  ಆದರೆ ಯಾವತ್ತಾದ್ರೂ  ನನಗೂ ವಿಷಯಗಳನ್ನ  , ಏನ್ ನಡೀತಿದೆ , ಏನಿಲ್ಲ  ಅನ್ನೋದನ್ನ ಹೇಳ್ಬೇಕು. ತಿಳಿಸಕೊಡಬೇಕು ಅಂತ ಒಬ್ರಾದ್ರೂ ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ  ಯೋಚಿಸಿದ್ರಾ?  ನಿಮ್ಮ ಮಾತು, ಚರ್ಚೆ, ಹರಟೆಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿರಾ? ನಾನು  ಏನಾದ್ರೂ ಕೇಳಿದಾಗ , ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ಸುಮ್ನೆ ಇರು ಅನ್ನೋದು ಬಿಟ್ಟು , ಇದು ಹೀಗೆ , ಹೀಗೆ  ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರಾ  ....  ಗೌರಕ್ಕನ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿತು . 

ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನಿಶ್ಶಬ್ದ . ಕುಳಿತವರೆಲ್ಲ  ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು .
 
"ತಪ್ಪು ಯಾರು ಮಾಡಲ್ಲ?  ನಾನು ಮಾಡ್ತೀನಿ , ನೀವುಗಳೂ ಮಾಡ್ತೀರಾ. ಆದರೆ  ಎತ್ತಿ ಆಡೋದು , ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿ ನಗೋದು ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನ .  ನಾನು ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಏನೋ ತಪ್ಪಿ ಬಿಟ್ರೂ .. ಅದು ವರ್ಷ ಇಡೀ ನಗೋಕೆ , ಹೀಯಾಳಿಸೋಕೆ ಆಗತ್ತೆ. ನೀವು ಪದೇ ಪದೇ ಮಾಡಿದ್ರೂ  " ಅದೇನೋ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಆಗೋಯ್ತು . ಏನು ಮಾಡೋಕಾಗತ್ತೆ . ಬೇಕು ಅಂತ ಮಾಡಿರೋದ ? " ಅಂತ  ಆಗತ್ತೆ !  ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ?"  ಗೌರಕ್ಕನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವವರು ಯಾರು ಎಂಬ ನೋಟ ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿದಾಡಿತು . 

" ನಾನು ಓದಿಲ್ಲದೆ  ಇರಬಹುದು , ನಿಮ್ಮಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪ್ರಪಂಚ ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು . ಆದರೂ  ಎಂಥ ಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಲೂ, ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟದ ಬಿಸಿ  ತಿಳಿಯದಂತೆ   ಜೀವನ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಅನುಭವ ನಂಗಿದೆ . ಅದಕ್ಕಾದರೂ ಬೆಲೆ ಕೊಡಬಹುದಿತ್ತು .... 

ಸುಮಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅತ್ತೆಯ  ಬಳಿ ಸರಿದು  ಭುಜ ಬಳಸಿದಳು . " ಆ ತರಾ ಎಲ್ಲ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಕಡೆಗಾಣಿಸ್ತಾರೆ ಅಂದ್ಕೊ ಬೇಡಿ ಅತ್ತೆ ..  " 

"ಹ್ಮ್ , ಅಂದ್ಕೊಳೋದೇನೂ ಬಂತಮ್ಮಾ? ಅದೇ ಸತ್ಯ . ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋಕೆ ಬರ್ಬೇಡ .  ಇಷ್ಟು ವರ್ಷದಿಂದ  ಮನಸಲ್ಲಿ  ನೋವೆಲ್ಲಾ ಒತ್ತಿಟ್ಟು  ,  ಸಾಕಾಗೋಗಿದೆ ನಂಗೆ. ಇನ್ನು ಸಹಿಸೋದು ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ . ನನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ  ನೀವುಗಳ್ಯಾರೇ ಇದ್ರೂ  ಯಾವಾಗ್ಲೋ  ಗಂಡ ನ್ನ, ಮನೆನಾ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಿದ್ರೇನೊ  !  ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ನೋಡು . ಹೀಗಾಗಿ ಅನುಭವಿಸೋದೇ ಗತಿ ಆಯ್ತು !  ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಗಂಡನ್ನ , ಮನೆ ಹಿರಿಯವರನ್ನಾ ಕೇಳ್ಬೇಕು . ನಾನಾಗಿ ನಾನೇ  ಒಂದು  ಚಿಕ್ಕ ನಿರ್ಧಾರಾನೂ ತೊಗೊಳೋ ಹಾಗಿತ್ತ ? 
ನನ್ನ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟನ  ಯಾರಾದ್ರೂ  ಯಾಕೆ,  ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಗಂಡ ಆದ್ರೂ ಕೇಳಿದ್ರಾ ? ಮನೇಲಿ ನಾಯಿ ಬೆಕ್ಕು ದನ ಇರತ್ತಲ್ಲ , ಹಾಗೆ ಹೆಂಡತಿ ನು ಅನ್ನೋ ಭಾವ . ಯಾಕಮ್ಮ ಹಾಗೆ? ನಾನು ಮನುಷ್ಯಳಲ್ವಾ? ನಂಗು ಒಂದು ಮನಸ್ಸು- ಆಸೆ ಅಂತ ಇರಲ್ವಾ?  ೬೦ ವರ್ಷ ಆಯ್ತು ಮದ್ವೆ ಆಗಿ .  ಇಷ್ಟ್ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಆಗಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಲ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಅಂತ ಸೀರೆ ತಗೊಂಡು ಬಂದ್ರಾ ನಿಮ್ ಮಾವ? ಕೇಳು ?   ಬಸುರಿ ಆಗಿದ್ದಾಗ  ಒಂದ್ಸಲ ತುಂಬಾ ಆಸೆ ಆಗ್ತಿದೆ ಒಂದು ಹಸಿರು ಸೀರೆ ತಂದ್ಕೊಡಿ ಅಂತ  ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೇನೆಲ್ಲ ಕೇಳ್ಬೇಕಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ ? "


ಸೊಸೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಾವನ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು . ಅಲ್ಲಿ ಕಸಿವಿಸಿ -ಕೋಪಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಭಾವ ಕಾಣಿಸಿತು .  
"ಅದೇನ್ ನಾನೊಬ್ಬನೇನಾ   ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತಿದಿದ್ದು ? ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ  ಆ ತರಾ  ಯಾರು ತಂದ್ಕೊಡ್ತ ಇದ್ರೂ ? ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ  ಮನೆ ಹಿರಿಯರೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ತರ್ತಿದಿದ್ದು. ಇವಳಿ ಗೆ ಅಂತ ನಾನೇನು ಹೊಸದಾಗಿ ಶುರು ಮಾಡ್ಬೇಕಿತ್ತಾ? "  ಗೋಪಾಲಣ್ಣ  ಸಿಡುಕಿದರು . 

"ನೋಡಿ, ಮನಸಿದಿದ್ರೆ  ಎಲ್ಲವೂ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು.  ನಿಮ್ಮಣ್ಣ  ತಂದು ಕೊಡ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ವಾ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ? ಇದೊಂದು  ಉದಾಹರಣೆ ಅಷ್ಟೇ . ಅದೆಷ್ಟೋ  ಈ ತರಾ ವಿಷಯಗಳಿವೆ , ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟದೆ ಅನಿಸ ಬಹುದು . ಆದರೆ , ಮನಸಿಗೆ  ಚುಚ್ಚ್ತಾ ಇರೋಕೆ  ಅಷ್ಟು ಸಾಕು . ಇವರು  ವ್ಯಾಪಾರ-ವ್ಯವಹಾರ ಅಂತ  ಊರೂರು ಅಲೀತ ಇದ್ರೂ . ಮನೇಲಿ ನಾನು ಒಂಥರಾ ಕೆಲಸದವಳಾಗಿದ್ದೆ . ಎಲ್ಲರಿಂದ  ಅದು ಇದು ಕೇಳಿಸ್ಕೊಂಡು , ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಇದೆಲ್ಲದರ ತಲೆಬಿಸಿ  ಇವರಿಗೆ ತಾಗದಂತೆ  ಸಂಸಾರ ತೂಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋದ್ರೊಳಗೆ , ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಏನಾಗ್ತಿದೆ ಇಲ್ಲ  ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಳೋ ಪುರಸೊತ್ತು ಇತ್ತ ನಂಗೆ? ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ , ಅವರಿವರ ಬಗ್ಗೆ ದೂರು ಹೇಳದೆ ಇವರ  ಇಷ್ಟಗಳನ್ನ ಮಾತ್ರ ನೋಡ್ಕೊತಿದ್ನಲ್ಲ  ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ ಮಾತಾಡೋಲ್ಲ? 

ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗೀತಿದ್ದಾನ್ಗೆ  ಸಾಕು ಓದಿದ್ದು ಅಂತ ಮದ್ವೆ ಮಾಡಿದ ನಮ್ಮಪ್ಪ . ಮುಂದೆ ಓದಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆನೆಲ್ಲ  ಅಲ್ಲೇ ಒಲೆಗೆ ಹಾಕಿ ಬಂದೆ .  ಮನೇಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹಿರಿಯ ವಾರಗಿತ್ತೀರಿಗೆ  ನಾನು ಅವರಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಓದಿದೀನಿ ಅಂತ  ಸಂಕಟ , ಆಮೇಲೆ ಬಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಅವರು ಜಾಸ್ತಿ ಓದ್ಕೊಂಡಿರೋ ಹಮ್ಮು .  ಇವರ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕೊಂಡಿದ್ದು ನಾನು . ನಂದೇನಿತ್ತು ತಪ್ಪು ?  ಕೆಲಸ ಮುಗ್ಸಿ  ಪೇಪರ್ ಓದೋಣ ಅಂತ  ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದ್ರೆ , ಚುಚ್ಚು ಮಾತುಗಳು . ಅಂತೂ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚ ಜ್ಞಾನ  ಆಚೀಚೆ ಮನೆಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ ನೋಡು . 

ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡೋರಾದ್ರು , ನಿಮ್ಮಾವ  ಒಂದು ಕಡೆ ನೆಲೆ ಆದರು .  ನಮ್ಮದೇ ಅಂತ ಬೇರೆ  ಮನೆ ಆಯ್ತು .ಆವಾಗಾದ್ರು ನನ್ನ  ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯೆ ಅಂತ  ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು. ಉಹುಂ . ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ , " ಅಮ್ಮಂಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ " ಅಂತ  ಅಭಿಪ್ರಾಯ  ಗಟ್ಟಿ ಆಗೋಗಿತ್ತಲ್ಲ ? ಮಕ್ಕಳಾದ್ರೂ  ಅಮ್ಮ , ಬಾ ಇಲ್ಲಿ , ಇದು ಹೀಗೆ , ಇದು ಹೀಗೆ  ಅಂತ ಹೇಳ್ಕೊಡ ಬಹುದಿತ್ತು . ಮಾಡಲಿಲ್ಲ . ಮೊಬೈಲ್ ಬಂತು . ಅದನ್ನ ಹೇಗೆ  ಬಳಸೋದು ಅಂತ  ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ  ನಿಂಗ್ಯಾಕೆ ಬಿಡಮ್ಮ ಅಂತ ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟರು .  ಕಂಪ್ಯೂಟರ್  ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ದಿಂದ  ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ , " ಅಮ್ಮ  ಇನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಆಗೋ ತರಾ ಕಾಣಿಸ್ತಿದೆ " ಅಂತ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ರು . ಟಿ ವಿ ಲಿ ವಾರ್ತೆ ನೋಡೋವಾಗ ರಾಜಕೀಯದ  ಸುದ್ದಿ ನೋಡಿ  ಆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ , ನಿಮ್ಮಾವ  ,'ಅದೇನು  ತಿಳಕೊಂಡು ನಿಂಗೇನು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಹೋಗೋಕಿದ್ಯಾ' ಅಂತ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾಡಿದ್ರು. 

ಅಲ್ಲಾ , ಗೊತ್ತಾಗ್ದೇ ಇರೋದನ್ನ ತಿಳ್ಕೋ ಬೇಕು , ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ನ  ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆಪಡೋದು ತಪ್ಪೇನಮ್ಮಾ ?  ಅದೇನೂ  ಹೇಳದೆ , ಆಮೇಲೆ  ನಿಂಗೇನು ಬರಲ್ಲ , ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ' ಅನ್ನೋದು ಸರೀನಾ?  ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು   ಸೆರಗಲ್ಲಿ  ಒರೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದ  ಅತ್ತೆಯನ್ನು  ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವುದೋ  ಅಥವಾ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಂಡು  ಹಗುರಾಗಲಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದೋ ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮಾ  ಗಂಡನ  ಮುಖ ನೋಡುತ್ತಾ  ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಳು !

November 30, 2016

ಪ್ರಶ್ನೆ !!

       ತಲೆ ಬಿಸಿ ಅಗ್ತಾ ಇತ್ತು ಅವನಿಗೆ .  ಒಂದ್ಕಡೆ  ಕೆಲಸದ ಟೆನ್ಷನ್  . ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ   ಮೂರು ದಿನದಿಂದ ಅವಳ  ಪತ್ತೆ ಇಲ್ಲ . ಕಾಲ್ / ಮೆಸೇಜ್ ಯಾವದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ .  ಅದ್ಯಾವ್ದೋ  ಮೂಡ್ನಲ್ಲಿ  ಏನೋ ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ಕೊಳೋ ಅಗತ್ಯ ಇದಯಾ ಅಂತ   ಮನಸಲ್ಲೇ ಬೈಕೋತಾ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಫೋನ್ ರಿಂಗಣಿಸಿತು.  

 ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಹೆಸರು, ನಗು ಮುಖ ಮಿಂಚಿತು ! 
ಧಡಕ್ಕೆಂದು  ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ  " ಎಲ್ಲಿದೀಯ ನೀನು ? ಕಾಲ್ ಯಾಕೆ ತೊಗೊತಾ ಇಲ್ಲ .... " 
ಇನ್ನೇನೋ ಬಡ ಬಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ  ಆ ಕಡೆ ಯಿಂದ  " ಹಲೋ ... " ಎಂದ  ಹೆಣ್ಣು ಧ್ವನಿ ಬೇರೆ ಆಗಿದ್ದು ಕೇಳಿ  ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ . 
" ಹಲೋ , ನಿಮ್ಮ ನಂಬರ್ ನಿಂದ  ತುಂಬಾ ಮಿಸ್ ಕಾಲ್ ಇದ್ವು ಅಂತ   ಈಗ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ." 
" ಸಾರಿ,   ನನ್  ಫ್ರೆಂಡ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ , ಏನೋ ಮಿಸ್ಟೇಕ್ ಆಗಿ ನಿಮಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು .  ವೆರಿ ಸಾರಿ .. " ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲಿ  ನಿರಾಶೆ  ತುಳುಕಿತು . ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಸಣ್ಣ ಮೌನ .  ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಕೇಳಿತು 
" ಹೌದು ಇದು ಅಂಜಲಿ ದೇ ನಂಬರ್ . ಆದರೆ ..ಅವಳು ... ಮೊನ್ನೆ ಶುಕ್ರವಾರ  ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗಿ ......  " ನಂತರ ಕೇಳಿದ್ದು ಬಿಕ್ಕಿದ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ . 

ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಫೋನ್ ಜಾರ ತೊಡಗಿತು . 
ತಾನು  ಕೇಳಿದ್ದು  ಇನ್ನೂ ಜೀರ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ  .. ಇದು ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗೋ ವಯಸ್ಸಾ ? 

ಒಂದು ಬಾರಿ ಚುಡಾಯಿಸಿದ್ದಳು  ಅವಳು "  ಕಳ್ಳ ಕಣೋ ನೀನು , ನನ್ನ ಒಳ್ಳೆ  ಹಾರ್ಟ್ ನ ಕದ್ದು ನಿನ್ ಹತ್ರ ಇಟಗೊಂಡು ನಿನ್ ಡಬ್ಬಾ ಹಾರ್ಟ್  ನಂಗೆ  ಕೊಟ್ಟಿದೀಯ ಕಣೋ .  " 

ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ  ಈಗ  ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ !   ಅವಳು ಹೇಳಿದಂತೆ , ತನ್ನ ಹೃದಯ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದರೆ,  ಈಗ ಸತ್ತಿದ್ದು  ತಾನೊ ? ಅವಳೋ ? 

August 17, 2016

ರಾಖೀ



ನೀನು  ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಹುಡುಕ್ತಿಯಾ  ಅಂತ ಗೊತ್ತು . ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು  ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ . 
ನಿನ್ನ ಮೆಸೇಜ್ ಗೆ  ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೆ . ಅದಕ್ಕೆ  ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ  ಇಮೇಲ್ ನಾ  ಕಳಿಸಿರಲಿಲ್ಲ . ಅಂದ್ಕೊಂಡ ಹಾಗೆ  ಮೆಸೇಜ್ ಬರಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗ್ತಿತ್ತು .   ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಖುಷಿನೂ ! 

 ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ . 
ನೀನು  ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತೀಯ . ಇದನ್ನ ಮೊದಲು ಕೂಡ  ನಿಂಗೆ ಹೇಳಿದೀನಿ .ಯಾಕೆ  ಇಷ್ಟ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ  ಅದರ ಉತ್ತರ ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .  ತುಂಬಾ ಚೆನಾಗಿದೀಯ  ಅಥ್ವಾ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತೆ ಅಂತಲ್ಲ .  ಅದೇನೋ ನೀನು  ಎದುರು ಬಂದಾಗ , ಹತ್ತಿರ  ಇರೋವಾಗ,  ಮನಸ್ಸು ಖುಷಿಯಾಗಿರತ್ತೆ . ಒಂಥರಾ ಉತ್ಸಾಹ !  ಇದನ್ನ  ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಳೋದಾದ್ರೆ  ... ಹಾಗೆ ಸರಿ ! 
ಒಟ್ನಲ್ಲಿ  ನಂಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತೀಯ ಅನ್ನೋದಂತೂ ನಿಜ. ಇದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರ. ನಿನಗೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ  ಆ ತರ ಅನಿಸಬೇಕು ಅಂತೇನಿಲ್ಲ . ಅನಿಸಿದರೆ , ನಿಂಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಮಧುರ ಭಾವನೆಗಳು ಮೂಡಿದರೆ ನನಗೆ ಖುಷಿ . ಹಾಗೇನಾದ್ರು ಆದ್ರೆ  ನಿನ್ನನ್ನ ನನ್ನಿಂದ  ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯನೋ ಅಷ್ಟು  ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡ್ಕೋತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ . ಇವೆಲ್ಲ ಒಂಥರಾ ಕನಸು ಬಿಡು . ಇರಲಿ . 
ನಿಂಗೆ ನಾನು ಇಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೂ ನನಗೇನು ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ . ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಿಡು .  ಪ್ರೀತ್ಸೇ ಪ್ರೀತ್ಸೇ ಅಂತ  ಹಿಂದೆ  ಬೀಳೋದಾಗ್ಲಿ , ನೀನು   ಐ ಲವ್ ಯೂ ಅಂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ದೇವದಾಸ್ ಆಗೋದಾಗ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ನಾನು ಮಾಡೋನಲ್ಲ . 

ನನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನ  ಮುಚ್ಚಿಡದೇ ನಿಂಗೆ ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ  ಆಗ   ಕನ್ಫ್ಯೂಶನ್  , ಕೋಪ , ಆಶ್ಚರ್ಯ , ಗಾಬರಿ  .. ಈ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳ ಮಿಶ್ರಣ  ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿತ್ತು ನಂಗೆ . ಏನೂ ಹೇಳದೆ  ಥಟ್ ಅಂತ ಎದ್ದು ಹೋದ್ಯಲ್ಲ ಆಗ್ಲೇ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ  ಇದ್ಯಾಕೋ ಸರಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ ಅಂತ . ಆದ್ರೂ  , ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ  ನೀನು ಇಷ್ಟ ನಂಗೆ ಅಂತ  ಅದರಿಂದ ಮನಸಿನ ಭಾರ ಎಷ್ಟೋ ಇಳಿದಂತೆ ಅನಿಸಿತ್ತು .  ಆವತ್ತಿಂದ ನೀನು ನನ್ನ  ತಪ್ಪಿಸಿ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ . ಅದು ಸರಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ನಂಗೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆವತ್ತು  ಕ್ಯಾಂಟೀನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು .. ನೋಡು  ನನಗನಿಸಿದ್ದು ನಾನು ಹೇಳಿದೀನಿ ಅಷ್ಟೇ . ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಂಗೆ ಒತ್ತಾಯ ಇಲ್ಲ.  ನೀನು ಈ ತರ , ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಓಡಾಡೋ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ . ನಿಂಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ತೊಂದರೇನು ಇಲ್ಲ.  ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಸ್ನೇಹ  ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲು ಇರಬಹುದಲ್ವಾ  ? ಅಂತ .  ಅದರ ನಂತರ .. ಮತ್ತೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ  ನಿಧಾನವಾಗಿ  ನಾರ್ಮಲ್ ಆಯ್ತು  ಬಿಡು . ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ  ಇದೆಲ್ಲ ಆಗಿ . 
ನಾನೇನೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ . ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನು ಕೊರಿತಾ ಇದೆ ಅನ್ನೋದು  ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆ ಗೊತಾಯ್ತು . ನಿನ್ನ  ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಹತ್ರ  ಹೇಳಿದ್ಯಂತೆ    ಇಷ್ಟ  ಆಗ್ತೀಯ , ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳೋರಿದಾರೆ . ಅವ್ರಿಗೆ ಈ ಸಲ ರಾಖಿ ಕಟ್ಟಿ  ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ .
ಅದು ನನಗೋಸ್ಕರ ಹೇಳಿದ್ದು ಅಂತ ನಂಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗೋಯ್ತು . ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಇವತ್ತು .   ಆ ಮಾತು ನಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಅಂತ ಗ್ಯಾರಂಟೀ  ಆದ್ರೆ , ನೀನೂ ಹುಡುಕ್ತಿಯ , ಅಟ್ ಲೀಸ್ಟ್  ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳ್ತೀಯ . ಹಾಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದ್ರೆ , ಇಮೇಲ್ ಕಳಿಸೋಣ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ  ಎಂದಿನಂತೆ ಇದ್ದರಾಯ್ತು ಅಂತ  ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಊಹೆ  ಸುಳ್ಳಾಗಲಿಲ್ಲ . 

ಅಲ್ಲಾ ಕಣೆ , ಅದೆಷ್ಟ ಸಲ ಹೇಳಿದೀನಿ , ನಾನು ಕೇವಲ ನನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನ ನಿನ್ನತ್ರ ಹೇಳ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ ಹೊರತು , ನಿನಗೆ  ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿಲ್ಲ . ನಿನ್ಗನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಹೇಳ್ಕೊಳೋ  ಹಕ್ಕು ನಿನಗಿದೆ . ಆದ್ರೆ ಅದನ್ನ ನಂಗೆ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಹೇಳು  ಅಂತ . 
ಈಗ ನೀನು ರಾಖೀ ಕಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ  ನಂಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರೋ ಭಾವನೆ  ಬದಲಾಗಿ ಬಿಡತ್ತೆ ಅಂದ್ಕೊತೀಯ?  ಅದೇನು  ಸಿನೆಮಾ ನಾ?   " ಇವತ್ತಿಂದ ನೀನೆನಿದ್ರೂ ನನ್ ತಂಗಿ ತರ. ನೀನು ಯಾವತ್ತಿದ್ದರೂ  XYZ   ಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದೊಳು . ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಕ್ಷಮಿಸು " ಅಂತೆಲ್ಲ  ಹೇಳ್ತಿನಿ ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ಯಾ ? 
ತಪ್ಪು ಕಣೆ .  ಹಾಗೆಲ್ಲ ರಾಖಿ ಕಟ್ಟಿದ  ತಕ್ಷಣ , ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ  ಬದಲಾಗೋ ಹಾಗಿದ್ರೆ .. ಅದು ಪ್ರೀತಿನೆ ಅಲ್ಲ .  ಅದು ಟೆಂಪರರಿ  ಮೋಹ  ಅಷ್ಟೇ  ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀನಿ  ನೀನೂ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಲೇ ಬೇಕು ಅಂತ  ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡೋದು, ಹಿಂದೆ ಬೀಳೋದು  ಇದೆಲ್ಲ  ಒಬ್ಸೆಶನ್ . 
ನಾನು ಇದೆರಡು ಕ್ಯಾಟಗರಿ ಗೂ ಸೇರಿಲ್ಲ . ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಹೇಳ್ಕೊಂಡು  ಫ್ರೀ ಅಗಿಬಿಡೋದು ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವ . 
ಈಗ ನಿಂಗೆ ನಾನು ಹೇಳೋದು ಇಷ್ಟೇ .   ನೀನು ನಂಗಿಷ್ಟ ಅಂದಿದ್ದನ್ನೇ  ನೆವ ಮಾಡಿ ನಾನು ಕೆಟ್ಟೋನು , ಪೋಲಿ ಹುಡ್ಗ ಅಂತ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಬೇಡ.  ರಾಖೀ ಕಟ್ಟಿ ಸುಧಾರಿಸ್ತೀನಿ ಇವನ್ನ  ಅಂತನೂ ಅಂದ್ಕೊಬೇಡ . ನಿಂಗೆ  ನಾನು ಒಬ್ಬ ಸಾದಾ ಸ್ನೇಹಿತ ಆಗಿ ಕೂಡ ಬೇಡ  ಅಂತ ಅನಿಸಿದರೆ , ನಂಗೆ ಅದನ್ನ ಸೀದಾ ಹೇಳು.  ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನೇನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡ್ಕೊಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ನಂಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇರೋ ಭಾವನೆಗಳು ಬದಲಾಗತ್ತೆ ಅಂತ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡ .   ನಿನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆದ್ಮೇಲೂ , ನನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆದ್ಮೇಲೂ  ನನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ , ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪಾಗಿ  ಭದ್ರವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರ್ತೀನಿ ಈ ಮಧುರ ಭಾವಗಳನ್ನ .  ಅದು ಬದಲಾಗೋದಿಲ್ಲ 

ಮುಗಿಸೋ ಮುಂಚೆ ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಾರಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳು .. ನೀನೇನಾದ್ರೂ  ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿದರೆ , ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ಒಂದು ಜಾಗ ಕೊಡ್ತೀಯಾ ಅಂತಾದ್ರೆ ,ಸಂಕೋಚ ಇಲ್ಲದೆ ನಂಗೆ  ಹೇಳು  ನಿಂಗೆ ಯಾವತ್ತೂ , ಯಾವುದೇ  ಕಂಪ್ಲೈಂಟ್ ಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡ್ಕೊಳದೆ ಇರೋ ಅಷ್ಟು   ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡ್ಕೋತೀನಿ ಅಂತ ಮಾತ್ರ  ಪ್ರಾಮಿಸ್ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ !

  ---- ಇತಿ
      ಪ್ರೀತಿಯ ಅಂತೂ ಅಲ್ಲ , ಸ್ನೇಹಿತ ಅನ್ನಬಹುದೋ ಇಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ  
      ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತು  ಯಾರು ಅಂತ  ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಸರು ಹಾಕಲ್ಲ ! 
 

May 23, 2015

ಸೀತಾಪಹರಣ ಭಾಗ ೩

ಇಬ್ರೂ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಬೇಗ ಬೇಗ ಮನೆ ಹತ್ರ ಬಂದ್ರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ....... 



 ಅಜ್ಜಿ , ಈಗೇನ್ ಮಾಡಿದ್ರು ರಾಮ -ಲಕ್ಷ್ಮಣ?  ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್  ಇತ್ತ? ಕಂಪ್ಲೈಂಟ್ ಕೊಡೋಕೆ?
ಹುಡ್ಕೋದ್ ಹೇಗೆ ?  

ಅಜ್ಜಿ ಅಜ್ಜಿ, ಸೀತೆ ಹತ್ರ ಮೊಬೈಲ್ ಇರ್ಲಿಲ್ವಾ ?  ಅಪೂರ್ವಾ ಳ ಪ್ರಶ್ನೆ 

ಅಯ್ಯೋ , ಆಗ ಫೋನ್ ಕೂಡ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಕಣೆ  ಇನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ ಅಂತೆ  ಗೂಬೆ !  ಅಣ್ಣ ತಂಗಿಯ ತಲೆ ಮೇಲೊಂದು ಮೊಟಕಿದ . 

ಅಮ್ಮಾ .. ನೋಡು ಅಣ್ಣ ನಂಗೆ  ಗೂಬೆ ಅಂತಾನೆ .. ಅವ್ನೆ ಕೋತಿ !  ಅಪೂರ್ವಾಳ ರಾಗ ಶುರುವಾಗುವ ಲಕ್ಷಣ ಕಂಡು ಅಜ್ಜಿ ನಡುವೆ ಗದರಿದರು . 

ಈಗೇನ್ ಕತೆ ಕೇಳ್ತೀರಾ ಇಲ್ಲ ಕಿತ್ತಾಡ್ತೀರ? 

ಸಾರಿ ಅಜ್ಜಿ ,  ನೀನ್ ಹೇಳು . 

ಹ್ಮಂ.. ಆಗೆಲ್ಲ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಎಲ್ಲ ಏನು ಇರ್ಲಿಲ್ಲ . ಅದ್ಕೆ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಇಬ್ರು ರಾವಣ ಕಾಡಲ್ಲಿ   ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು  ಅಂದಾಜು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು  ಹುಡುಕ್ತಾ ಹೊರಟರು . 

"ಅದ್ಕೆ ನೋಡು ಈಗ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಇಂದ ಎಷ್ಟು ಉಪಯೋಗ ಆಗಿದೆ ಅಂತ . ಯಾರು ಎಲ್ಲಿದ್ರೂ ಹುಡುಕಬಹುದು"  ವರುಣ್  ಹೇಳಿದ ಅಜ್ಜಿಗೆ . 

'ನಾನು  ನಿಮ್ ಕಾಲದ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತಿಲ್ಲ ಸುಮ್ನೆ  ಕೇಳಿ' .  ಅಜ್ಜಿ ಗದರಿದರು . 

"ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ  ಹೋಗೋವಾಗ .. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಕ್ಕಿ ರೆಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಕತ್ತರಿಸ್ಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿತ್ತು  . ಅದನ್ನ ನೋಡಿ ಇವರಿಬ್ರು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ , ಏನಾಯ್ತು  ಯಾರು ಹೀಂಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು . 
ಅದಕ್ಕೆ ಹಕ್ಕಿ , ಇವರನ್ನ ನೋಡಿ ಅದು  ರಾಮ- ಲಕ್ಷ್ಮಣ  ನೀವೇನಾ ಅಂತ ಕೇಳ್ತು . ಹೌದು ಅಂದಾಗ , ನಾನು ಜಟಾಯು ಅಂತ  , ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮುಂಚೆ , ಒಂದು ಚಂದದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ರಾವಣ  ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ . ಅವಳು  ರಾಮಾ , ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ಕಾಪಾಡಿ ಅಂತ  ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗ್ತಾ ಇದ್ಲು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು  ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋದೆ ಆಗ ರಾವಣ ನನ್ನ  ರೆಕ್ಕೆನೆಲ್ಲ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕ್ಬಿಟ್ಟ"  ಅಂತ ಹೇಳ್ತು. 

"ಅಜ್ಜಿ , ಹಕ್ಕಿಗೆ  ಮಾತಾಡೋಕೆ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತ? ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ಯಾರು ಇಟ್ಟಿದ್ರು ? ಯಾರಾದ್ರು ಸಾಕಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾ ಆ ಹಕ್ಕಿ ?"  -ಅಪೂರ್ವಾಳ ಪ್ರಶ್ನಾವಳಿ . 

"ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡೋಕೆ ಬರ್ತಿತ್ತು . ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು   ಇರ್ತಾ ಇಟ್ಟು . ಅವುಗಳ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ .  "

"  ಆದರೂ ಜಟಾಯು ಅನ್ನೋ ಹೆಸರು ಚೂರೂ ಚೆನಾಗಿಲ್ಲ ಬಿಡಜ್ಜಿ "

 "ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣ  ಆ ಹಕ್ಕಿ ನ ಕೇಳಿದ್ರು , ಈ ರಾವಣ ಅಂದ್ರೆ ಯಾರು ? ಎಲ್ಲಿರ್ತಾನೆ  ನಿನ್ಗೆನಾದ್ರು ಗೊತ್ತಾ"  ಅಂತ 
 ಅಜ್ಜಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡದೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು . 

"ಜಟಾಯು ಹೇಳ್ತು , ಇಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ದೂರ ಸಮುದ್ರದ ನಡುವೆ  ಒಂದು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿರೋ  ಪಟ್ಟಣ ಇದೆ . ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ ಅಂತ ಅದರ ರಾಜ ಈ ರಾವಣ.
ಹೀಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋದ್ರೆ , ಅಲ್ಲಿ  ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆ ಅಂತ ಸಿಗತ್ತೆ  ಅಲ್ಲಿ ರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಸಿಗಬಹುದು"  ಅಂತ ಹೇಳಿ  ಜಟಾಯು ಸತ್ತೋಯ್ತು  . 

"ಪಾಪ ಅಲ್ವ ಅಜ್ಜಿ  ಜಟಾಯು ? ಗುರ್ತೆ ಇಲ್ದೆ ಹೋದ್ರು  ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋಗಿ ಸತ್ತೋಯ್ತು  ! "

"ಅದ್ಕೆ ಕಣೆ ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೆಲ್ಪ್ ಮಾಡೋಕ್ ಹೋಗಬಾರದು  ಅನ್ನೋದು !  " ಆದಿತ್ಯ  ತಂಗಿಗೆ  ಹೇಳಿದ . 

ಸುಮ್ಮನೆ  ಕತೆ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ ವರುಣ್  ಕೈ ಮೇಲೆತ್ತಿದ . ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋಕೆ . 

"ಅಜ್ಜಿ , ರಾವಣ ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ ದವನು . ಅಂದ್ರೆ ಬೇರೆ ದೇಶದವನು . ಅವ್ನು ಹೆಂಗೆ   ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ , ವೀಸ  ಇಲ್ದೆ ನೆ ಬಂದ? ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅಂದ್ರೆ  ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ  ಫೋರ್ಸ್ ನವರು ಏನು ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು ?  ಅವನ ವಿಮಾನ ನ ಯಾಕೆ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ ? "

ಅಜ್ಜಿ ಅವಕ್ಕಾದರು !  

" ಅಯ್ಯೋ ..ಅಂದ್ರೆ ಆವಾಗಿಂದ ಹೀಗೆ  ನಮ್ ಕಥೆ ಅಂತಾಯ್ತು ! ಯಾರು ಯಾವ್ ಬಾರ್ಡರ್ ಇಂದ ಹೇಗ ಬೇಕಾದರೂ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗ ಬಹುದು  ಕಣೋ "  - ಆದಿತ್ಯನ ಸಮಜ್ಹಾಯಿಷಿ . 

ಹೋಗಿ ಹೋಗಿ ನಿಮಗೆ  ರಾಮಾಯಣ ಕಥೆ ಹೇಳೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ನಲ್ಲ  ನನ್ ಬುದ್ಧಿ ಗಿಷ್ಟು  ! ಅಜ್ಜಿ ಬೈಕೊಂಡರು. 

"ಮುಂದೆ ಹೇಳು ಅಜ್ಜಿ ನೀನು . ಅವ್ರು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆ ಗೇ ಹೋದ್ರ? "

"ಹಾಂ . ಸುಮಾರು ದೂರ ನಡ್ಕೊಂಡು ಹೋದ ಮೇಲೆ  ಅವರಿಗೆ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆ  ಕಾಣಿಸ್ತು . ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆ ಲಿ ಎಲ್ಲ ನಿಮ್ ತರದವ್ರೆ   ಇದ್ದಿದ್ರು  !  ಅದರ ರಾಜ ಸುಗ್ರೀವ ಅಂತ . "

" ಅಜ್ಜಿ , ನಮ್ ತರದವರು ಅಂದ್ರೆ? ಮಕ್ಕಳೇ ಇದ್ರಾ?  "

 "ಹಿ ಹಿ ಹಿ  .. ಇಲ್ಲ ಕಣೆ  ಬರೀ ಕೋತಿಗಳು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು "-- ಅಜ್ಜಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನಕ್ಕರು 

ಅಜ್ಜೀ ........... ಮುಖ ತಿರುವಿದಳು ಅಪೂರ್ವ . 

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಒಳಗಿಂದ ಕರೆ ಬಂತು . ಊಟ ರೆಡಿ ಎಲ್ಲ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಅಂತ . 

ಮಕ್ಕಳು  ಎದ್ದರು . "ಅಜ್ಜಿ ಬೇಗ ಊಟ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ ಬರೋಣ . ಮತ್ತೆ ಹೇಳು "

 ನಡೀರಿ ಇವತ್ತಿಗೆ ಸಾಕು ಇಷ್ಟೇ.  ನಂಗೂ ನಿಮಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಸುಸ್ತಾಗ್ತಿದೆ . 
ನಾಳೆ ಮುಂದಿನ ಕಥೆ 

May 2, 2015

ಸೀತಾಪಹರಣ -ಭಾಗ ೨

(ತುಂಬಾ ಹಿಂದೆ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ಕಂತು  )

.........." ಅಜ್ಜೀ, ಸೀತೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಇದಾಳಲ್ವ ?   ಅವಳೊಂದು..  ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳೋಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ  . ಛೆ !  ಅಂದ್ರೂ ಹೇಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆ ಇದೆಯಲ್ಲ ?  ಆದ್ರೆ , ಅಜ್ಜಿ , ರಾವಣ  ಮನೆ ಹಿಂದುಗಡೆಯಿಂದ ಏನಾದ್ರೂ ಬಂದ್ರೆ ?  ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಹೊರಗಡೆ ಬಾಗಿಲ ಹತ್ರ ಗೆರೆ ಹಾಕಿದ್ದಲ್ವ ?  ಮುಂದೇನಾಯ್ತು ಅಜ್ಜಿ ? " ಗಾಬರಿ, ಸಮಾಧಾನ ,ಅನುಮಾನ .. ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳ ಮಿಶ್ರಣ ಅಪೂರ್ವಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ! 

ಅಯ್ಯೋ ಈ ಪಾಯಿಂಟ್  ನಾವುಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಇಲ್ವಲ್ಲ ಅಂತ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಒಂದ್ಸಲ ಆಶ್ಚರ್ಯ !
" ಹೇಳ್ತೀನಿ ಇರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲು ಜೋಮು ಹಿಡಿದಿದೆ .. ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ " . ಅಜ್ಜಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ  ಎದ್ದು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು !

" ಅಜ್ಜೀ.... ಬೇಗ ಬಾ ... ನಂಗೆ  ಟೆನ್ ಶನ್ ಆಗ್ತಿದೆ .. "  ಅಪೂರ್ವಾಳ ಸ್ವರ  ಕೇಳ್ತಾ ಇತ್ತು . 
ಅಯ್ಯೋ ... ಯಾಕೆ ಸುಮ್ನೆ ಟೆನ್ ಶನ್ ಮಾಡ್ಕೋತಾ ಇದ್ದೀಯ ? ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ  ಬಿಡು ಸೀತೆಗೆ . ಆದಿತ್ಯ ತಂಗಿಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ.

'ನಿಂಗೆ ಹ್ಯಾಗೋ ಗೊತ್ತು? ನೀನು ಕೇಳಿದೀಯ ಮುಂಚೆ ನೇ ಕಥೆ ನ?

ಇಲ್ಲಪ್ಪಾ.. ತುಂಬಾ ಸಿಂಪಲ್ !  ಸೀತೆನ  ಇನ್ನೇನು ರಾವಣ ಎತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋಕೆ  ಅಂತ ಮುಟ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಮ ಬರ್ತಾನೆ !

ಅದೇ, ನಿಂಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು ಅಂತ  ?

ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದು ,  ಇಷ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡ್ತೀಯ ..  ವೇಸ್ಟ್ ! ಸೀತೆ ಅಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೀರೋಯಿನ್ ಅಲ್ವಾ? ಮತ್ತೆ ಅವಳಿಗೆ ರಾವಣ ಅಂದ್ರೆ   ವಿಲನ್  ಕೆಟ್ಟದು ಮಾಡೋಕೆ ಬಂದ್ರೆ  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ರಾಮ ಅಂದ್ರೆ ಹೀರೋ  ಬರಲೇ ಬೇಕಲ್ವಾ? ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ  ಫೈಟಿಂಗ್  .. ವಾಹ್ ! ಈಗ ಮಜಾ ಬರತ್ತೆ .... ಆದಿತ್ಯನ ಲಾಜಿಕ್ ಮುಂದುವರೀತಾ ಇತ್ತು .

' ಹೋಗೋ , ಇಷ್ಟು ಬೇಗ  ಫೈಟಿಂಗ್ ಅಂದ್ರೆ .. ರಾವಣ  ಸತ್ತು ಹೋಗ್ತಾನೆ , ಆಮೇಲೆ , ಕಥೆ ಮುಗಿದು ಹೋಗತ್ತೆ. ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್  ಅನಿಸಲ್ಲ ಆಗ. ಸೊ, ಏನಾದರೂ  ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಇರತ್ತೆ  ಗ್ಯಾರಂಟಿ . '  ಈಗ ವರುಣ್ ಗೂ   ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು.
ಅಜ್ಜಿ ಒಳಗೆ ಬಂದು  ಬಾಗಿಲು  ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ರು .
ಅಜ್ಜಿ , ರಾವಣ ಸೀತೆ ನ ಎತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಲ್ವ ಅಜ್ಜಿ?  ಅಪೂರ್ವ  ಓಡಿ ಹೋಗಿ  ಅಜ್ಜಿಯ ಸೀರೆ  ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು .

' ಇಲ್ಲ ಪುಟ್ಟಿ , ಇರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂತ್ಗೊತೀನಿ ಮೊದಲು. '
ಮೂರು ಜನ ಮಕ್ಕಳು ಅಜ್ಜಿ ಯ ಎದುರು ಕುಳಿತರು .
' ಹಾಂ ಏನಾಗಿತ್ತು  ?  ರಾವಣ  ಸನ್ಯಾಸಿ ತರ ವೇಷ ಹಾಕೊಂಡು ಬಂದ.  ಮನೆ ಎದುರು ನಿಂತು  ' ಭವತಿ ಭಿಕ್ಷಾಂದೇಹಿ ' ಅಂತ ಜೋರಾಗಿ  ಹೇಳಿದ. '

' ಅಜ್ಜಿ , ಹಾಗಂದ್ರೆ ಏನಜ್ಜಿ ? '

' ಹಾಗಂದ್ರೆ ,  ನಂಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಿ  ಅಂತ'

' ಅಜ್ಜಿ , ಅವನು ಭಿಕ್ಷುಕನ ವೇಷ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ನಾ , ಸನ್ಯಾಸಿ ವೇಷನಾ ಮುಂಚೆ  ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳು. ಸನ್ಯಾಸಿ ವೇಷ ಅಂತೀಯ , ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳ್ತಾನೆ ಅಂತೀಯ ?  '

 ಹೌದು ಮರಿ , ಸನ್ಯಾಸಿ ವೇಷ ನೇ . ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಮನೆ ಇರಲ್ಲ ಅಲ್ವ ? ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೀಗ್ ಅಲೀತ , ಮನೆ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದು ಮುಷ್ಠಿ  ಭಿಕ್ಷೆ ತೊಗೊಂಡು ಅದರಿಂದ  ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು . '

' ಅಯ್ಯೋ ಅಜ್ಜಿ , ಈಗೆಲ್ಲ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಸನ್ಯಾಸಿ ವೇಷ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿರೋರ ಹತ್ರ ದೊಡ್ಡ  ಬಂಗಲೆ  ತರ ಆಶ್ರಮ , ದೊಡ್ಡ ಕಾರು , ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಾ ಇರತ್ತೆ ಗೊತ್ತ ?'  ವರುಣ್ ತನ್ನ  ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ .
' ಇದು ಹಳೆ ಕಾಲದ ಕಥೆ   ಮರಿ . ಆಗ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು . ಕೇಳು , ಸೀತೆ ಸನ್ಯಾಸಿಗೆ  ಭಿಕ್ಷೆ ತರೋಕೆ ಅಂತ ಒಳಗೆ ಹೋದಳು . '

' ಅಜ್ಜಿ ಆಗೆಲ್ಲ  ಏನು ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ರು  ? '

' ಅಕ್ಕಿ, ಕಾಳು , ಧಾನ್ಯ  ಹೀಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ರು  '

'ಅಜ್ಜಿ ನನಗೊಂದು ಡೌಟು  . ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ರಲ್ವ ರಾಮ ಸೀತೆ ಎಲ್ಲಾ, ಅವರಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ - ಕಾಳು ,ಬೇಳೆ ಎಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಿಗ್ತಿತ್ತು ?  ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗಡಿ ಇರ್ತಾ ಇತ್ತಾ?  '

 ಆದಿತ್ಯನ ಪ್ರಶ್ನೆ  ಕೇಳಿ  ಅಜ್ಜಿ ದಂಗಾದರು .  ಏನೆಲ್ಲಾ ಬರತ್ತಪ್ಪ ಈ ಮಕ್ಕಳ ತಲೇಲಿ ...
' ಹ್ಞೂ .. ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರಶ್ನೆ .  ಅಂಗಡಿ  ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ , ಕಾಡಲ್ಲಿ  ಬೇರೆ  ಕಾಡು ಜನ ಎಲ್ಲಾ ಇರ್ತಿದ್ರಲ್ಲ , ಅವರು  ಇವರಿಗೆ   ಅಕ್ಕಿ -ಬೇಳೆ ಎಲ್ಲಾ ತಂದು ಕೊಡ್ತಿದ್ರು . '

' ಅಜ್ಜಿ ಅಜ್ಜಿ , ಸೀತೆ ರಾಜ ಕುಮಾರಿ ಅಲ್ವ? ಅವಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋಕೆ  ಬರ್ತಿತ್ತಾ?  'ಅಪೂರ್ವಾಳ ಸಂಶಯ.

' ಇಲ್ಲ ,  ರಾಮ -ಲಕ್ಷ್ಮಣ  ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದಲ್ವ ? ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿತ್ತು . ಅವರೇ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು  ! ಹಿ ಹಿ  .. " ವರುಣ್ ರೇಗಿಸಿದ.

' ಸುಮ್ಮನೆ ಕಥೆ ಕೇಳ್ತೀರೋ ನಿಲ್ಲಿಸಲೋ ? ' ನಗು ತಡೆಯುತ್ತಾ ಅಜ್ಜಿ  ಕೇಳಿದಾಗ  ಮಕ್ಕಳು ಚುಪ್ ! 
ಸೀತೆ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ , ರಾವಣ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ.  ಆದ್ರೆ  ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆ ಹತ್ರ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ , ಅವನಿಗೆ   ಬೆಂಕಿ ತಾಗಿದ ಹಾಗೆ ಆಯ್ತು .  ಓಹೋ ..  ಇದನ್ನು ದಾಟೋಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ .

ಸೀತೆ  ಸನ್ಯಾಸಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ರಾವಣನ್ಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ತೊಗೊಂಡು ಬಂದಳು.  ಆದರೆ , ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆಯ  ಒಳಗೆ ನಿಂತು  ' ಸ್ವಾಮೀ  ತೊಗೊಳಿ ಭಿಕ್ಷೆ ' ಅಂದಳು.

ಅದಕ್ಕೆ ರಾವಣ  ' ನೋಡಮ್ಮಾ,  ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ಹಾಕಬೇಕು. ನಾನು  ಮನೆ ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ಬರೋಕಾಗಲ್ಲ . ಅದು ನನ್ನ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಅಂದ .

' ತುಂಬಾ ಮೋಸಗಾರ ಅಲ್ವಾ ಅಜ್ಜಿ ? "

" ಹ್ಞೂ , ಈಗ ಸೀತೆಗೆ ಏನು ಮಾಡೋಕೂ ಗೊತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಸನ್ಯಾಸಿಗೆ  ಭಿಕ್ಷೆ ಹಾಕದೆ ಇದ್ರೆ ಅದು ಮಹಾ ಪಾಪ. ಹಾಗಂತ  ಗೆರೆ ದಾಟ ಬಾರದು ಅಂತ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಹೇಳಿದಾನೆ , ಅವಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲ ಆಯ್ತು.  ಕೊನೆಗೆ , ಸನ್ಯಾಸಿಗೆ  ಭಿಕ್ಷೆ ಹಾಕೋದೆ ಸರಿ , ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ  ಅವನಿಂದ ಅಪಾಯ ಏನಿಲ್ವಲ್ಲ ಅಂತ  ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ  ಗೆರೆ ದಾಟಿ  ಭಿಕ್ಷೆ ಹಾಕೋಕೆ ಬಂದಳು. 

ಅಷ್ಟೇ, ತಕ್ಷಣ ರಾವಣ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಕೊಂಡ . ಅವನ ನಿಜವಾದ ರೂಪ  ಹಾಕ್ಕೊಂಡ .  ನಡಿ ನಿನ್ನ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಲಂಕೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ  ... ಅಂತ  ಕೈಎಳಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟ . 

ಅವನ  ವಿಮಾನ ಇತ್ತು " ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ "  ಅಂತ  ಅದರಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸ್ಕೊಂಡು  ಹಾರ್ಕೊಂಡು  ಹೊರಟ . 
" ಪಾಪ , ಸೀತೆ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ವಾ ಅಜ್ಜಿ ?  " ಅಪೂರ್ವಾ  ಮುಖ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕೇಳಿದಳು .

" ಹಾಂ ಕೂಗಿದಳು , ಆದರೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೂತ ತಕ್ಷಣ ಅವಳಿಗೆ ಭಯದಿಂದ ಎಚ್ಚರ ತಪ್ಪಿ ಬಿಡ್ತು !! "

" ಯಾಕಜ್ಜಿ ? ಅವಳು ರಾಜ ಕುಮಾರಿ ತಾನೇ ? ಮುಂಚೆ  ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿರಲಿಲ್ವಾ?     " 

 ಅಜ್ಜಿ ನಕ್ಕರು " ಆದಿತ್ಯಾ,  ಆಗ ವಿಮಾನ ಎಲ್ಲಾ ಇರಲಿಲ್ಲ ಕಣೋ , ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಅನ್ನೋದು ಹೊಸಾ ವಿಷಯ ಆಗಿತ್ತು !  "

" ಆದ್ರೆ , ಅಜ್ಜಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಮಾನ ಇಳಿಸೋಕೆ ಕಾಡಲ್ಲಿ  ಏರ್ ಪೋರ್ಟ್ ಇತ್ತಾ?  "  ವರುಣ್  ಕೇಳಿದ .

ಅಯ್ಯೋ.. ಒಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತೀರಪ್ಪಾ !  ಇಲ್ಲ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಜಾಸ್ತಿ ದೊಡ್ದದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಇಳಿಸೋಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗನು ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ  . ಗೊತಾಯ್ತ ? ಮುಂದುವರೆಸಲಾ ?-  ಅಜ್ಜಿ ಸಿಡುಕಿದರು .

" ಹಂಗಂದ್ರೆ ,  ಅದು ಒಂಥರಾ  ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ತರ  ಅನ್ನು. ಸಾರಿ ಅಜ್ಜಿ ನೀನು  ಮುಂದೆ ಹೇಳು ."

' ಆ ಕಡೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ್ನ  ನೋಡಿ ರಾಮಂಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯ್ತು.  ಸೀತೆ ಒಬ್ಬಳನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಯಾಕೆ ಬಂದೆ ನೀನು  ಅಂತ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ .  ಅದಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣ , ಹೀಗೆ ಹೀಗೆ, ಸೀತೆ ನೇ ಕಳಿಸಿದ್ದು , ತಾನು ಅಲ್ಲಿ ಗೆರೆ ಹಾಕಿ ಬಂದಿದೀನಿ. ದಾಟಲೇ ಬಾರದು ಅಂತಾನೂ ಹೇಳಿದೀನಿ . ಅಂತ ಅಣ್ಣಂಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅವರ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ರ ಬರ್ತಾ ಇರೋವಾಗ  ಸೀತೆ ಕೂಗಿದ್ದು ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಸ್ತು. ಇಬ್ರೂ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಬೇಗ ಬೇಗ ಮನೆ ಹತ್ರ ಬಂದ್ರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ !

ಹಿಂದಿನ ಕಂತುಗಳು :


ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ

ಸೀತಾಪಹರಣ - ಪೀಠಿಕೆ




April 5, 2015

ಮನಸೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆ...: ರಾಧೆ

ಮನಸೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆ...: ರಾಧೆ

ರಾಧೆ


  ಸಂಜೆ ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲೆಯತ್ತ ಜಾರುತ್ತಿದೆ . ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಯಮುನೆಯ   ಮೇಲಿಂದ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ತಂಗಾಳಿ  ಮೈಯನ್ನು ನವುರಾಗಿ ನೀವುತ್ತಿದೆ . ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗೂಡಿಗೆ ಮರಳುವ ಸಮಯ .  ಯಮುನೆಯ  ಘಟ್ಟದ  ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ದೂರದ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ ಅವಳು ! ರಾಧೆ ! ಚಿತ್ತಾರವಿರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯನ್ನು  ಮಡಿಲಲ್ಲಿಟ್ಟು ಅದರ ಮೇಲೆ ಗಲ್ಲವೂರಿ ,ಬಳುಕುತ್ತಾ ಸಾಗಿರುವ ನದಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ . 


ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೊಂಚವೇ ದೂರದಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಧೂಳು ಹಾರಿಸುತ್ತ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಹಸು ಕರುಗಳ ಕೊರಳ ಗಂಟೆಯ ಕಿಣಿ ಕಿಣಿ ನಾದ ಅವಳ ಕಿವಿಗೂ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ . ಯಾವಾಗಲೂ  ಮುದಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ಆ ಸದ್ದು  ಇಂದು ಅವಳ ಮನದೊಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ ! ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿರುವ ಕಣ್ಣಿನ ಜೊತೆ ಅವಳ ಮನದಲ್ಲೂ  ಶೂನ್ಯ  ಭಾವ ! 

ಇಂದಾದರೂ ಬರಬಹುದೇ ಅವನು ? ಅದೆಷ್ಟೋ ವಾರಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋದವು . ಅವನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲದೆ ! ಕೊಳಲ ದನಿಯಿಲ್ಲದೆ !ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟನೇ  ?

ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿಯ ನವಿಲು ಗರಿಯಿಂದ  ತೆರೆದ ಸೊಂಟದ  ಮೇಲೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಕಚಗುಳಿಯಿಡು ತ್ತಿದ್ದ . ಹಗುರವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿ , ಹೆರಳನ್ನು ಮೂಸುತ್ತಾ  ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಸುರಿ ಮೈ ನವಿರೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ  ಸದ್ದು ಮಾಡದೆ ಬಂದು  ತನ್ನೆಡೆ ಸೆಳೆದು  ತುಟಿಗೆ ತುಟಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ . ಜೀವನದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದ !  ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಉಸಿರೇ  ಇಲ್ಲ ಕಣೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಗುವಿನಂತೆ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ .  

ನೆನಪಿನ ತೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇ ಳುತ್ತಿದ್ದ  ರಾಧೆಯ  ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನವಿರಾದ ಕಂಪನ. 

ಅವನನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ  ನೋಡಿದಾಗ ಅವನು ಆಗಿನ್ನೂ  ಚಿಗುರುಮೀಸೆ ಮೂಡಿದ  ಹದಿಹರೆಯದ  ಹುಡುಗ, ತನಗಿಂತ ಕಿರಿಯ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಪ್ಪಾದರೂ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದ ಅವನ ಮೊಗದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಸರಿಸಲು ಬಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು . 
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದರು. ನೋಡು ಅವನೇ ನಂದಗೋಪನ ಮಗ, ಯಶೋದೆಯ  ಮುದ್ದು ಕಂದ ! ಸಾಮಾನ್ಯನಲ್ಲ ಇವನು ! ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗಿಂದ  ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದವನು ! ಇವನ ಕೊಳಲ ದನಿಗೆ ಮರುಳಾಗದವರಿಲ್ಲ !ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರರೇನು ? ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಮರುಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಏನು , ಇಡೀ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ  ತಲೆದೂಗುತ್ತದೆ . ಗೋಕುಲದ ಹುಡುಗಿಯರ ಕನಸಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇವನೇ . ಆಕೆ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ . ಆದರೆ ರಾಧೆ ಯ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಆಗಲೇ ಅವನ ಹಿಂದೆ  ಹೊರಟು ಹೋಗಿತ್ತು .
ಅವನೂ ರಾಧೆಯತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದವನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟಿದ್ದ . 

ಕೆಲ  ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸಂಜೆ  ನೀರು ಹೊತ್ತು ಮನೆಗೆ ಹೊರಟವಳ ಎದುರು  ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯದಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ .ರಾಧೆಯ ಎದೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೇಳುವಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು . ಕೊಡ ಹಿಡಿದ ಕೈಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು .

" ರಾಧೆ  ಅಲ್ಲವೇ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ? "

ಅವಳು ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆ ಅಲುಗಿಸಿದಳಷ್ಟೇ .

"ರಾಧೆ , ನನ್ನ  ಪರಿಚಯ  ಈಗಾಗಲೇ ಆಗಿರಬೇಕು ಅವರಿವರಿಂದ . ಆದರೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳು . ಅಪ್ಪ ಈ ಗೋಕುಲದ ಹಿರಿಯ, ನಂದಗೋಪ . ಅಮ್ಮ  ಯಶೋದೆ .ನನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೃಷ್ಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರಿಂದಲೂ ಕರೆಯುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಗೋಪಾಲ ಬಾಲಕರೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯರು. ಗೋವುಗಳೆಂದರೆ ನನಗೆ ಅತಿ ಪ್ರಾಣ . 
ಇದು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಪರಿಚಯ . ಗೋಕುಲದ ಬಾಲೆಯರ  ಮನದಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು . ಆದರೆ , ಅಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಿಂದ  ನೀನು ನನ್ನ ಜನ್ಮದ ಗೆಳತಿ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ . ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹ ಬೇಕಾಗಿದೆ . ದಯಮಾಡಿ ಇಲ್ಲವೆನಬೇಡ "  ಪ್ರೇಮ ತುಂಬಿದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಳಿದಾಗ  ಅವಳ ಗಂಟಲು ಆರಿತ್ತು . 

" ನೋಡು , ನಾನಿಲ್ಲಿಗೆ  ಹೊಸಬಳು . ನಿನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವಳು . ಅಲ್ಲದೆ  ನನಗಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ . ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾಗುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ! ನೀನು ಈ ಹುಚ್ಚಾಟ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು " 

ಏನೋ ಹೇಳ ಹೊರಟವನು , ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬರುವ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳಿ ಹೊರತು ಹೋದ . ಹೋದ ಜೀವ ಮರಳಿ ಬಂದಂತೆ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ರಾಧೆ ಬಿರ ಬಿರನೆ  ಮನೆ ತಲುಪಿದ್ದಳು . ಆದರೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಿರುನಗೆ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿ ತಲ್ಲಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು 

ಮತ್ತೆ ಕೆಲ ದಿನಗಳು ಅವನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ನಿರಾಳವೆನಿಸಿದರೂ  ಒಳಗೊಳಗೇ , ಅವನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಬಲಿಯುತ್ತಿತ್ತು . 

ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಜೆ , ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಾಗ   ಮಧುರವಾದ ಮುರಳೀ ನಾದ ಅವಳನ್ನು ಸಮ್ಮೋ ಹಿಸಿತು . ನಡಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಯಿತು , ಮನ ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ  ಕಣ್ಣು ಆಚೀಚೆ  ಅರಸಿತು. ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನು.  ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದ ಮರ ಬುಡದಲ್ಲಿ . 
ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ  ಕೊಳಲೂದುತ್ತಿದ್ದ . ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಎದೆ ಬಡಿತ ವೇಗವಾದಾಗ ಬೇಗ ದಾಟಿ ಬಿಡೋಣವೆಂದು  ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು . ಅವನ ಧ್ವನಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿತು ಅವಳನ್ನು . 

"ರಾಧೆ, ನನ್ನ ಮನಸೆಲ್ಲಾ ನೀನೆ ತುಂಬಿದ್ದೀಯಾ .ದಯವಿಟ್ಟು ದೂರ  ಓಡಬೇಡ. "

"ಕೃಷ್ಣ , ನಾನು ಅಂದೇ ಹೇಳಿದೆ  ಇಂಥಾ ಹುಚ್ಚುತನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು . ಮದುವೆಯಾದವಳು ನಾನು . ನೀನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನು . ಗೋಕುಲದ ಸುಂದರಿಯರಲ್ಲೊಬ್ಬಳನ್ನು ವರಿಸು. ನಿನ್ನ ಒಂದು ನೋಟಕ್ಕಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವವರೆಷ್ಟೋ ಜನರಿದ್ದಾರೆ . ಮತ್ತೆ ನಾನೇಕೆ? "

"ನನಗಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಕಾತರಿಸಿದರೂ , ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ . ನಿನ್ನನ್ನು ಅಂದು ನೋಡಿದಾಗಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ . ನಿನಗೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಧುರ ಭಾವವಿದೆ  ಎಂದು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತು .   ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆ ? ಪ್ರೀತಿಗೆ  ವಯಸ್ಸಿನ  ಹಂಗಿಲ್ಲ . ನೀನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರೂ , ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗದು ಅಡ್ಡಿಯಲ್ಲ . ಇದು ನಮ್ಮ  ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು .ಇಲ್ಲವೆನಬೇಡವೇ ...."

 ಅವಳ ಹೃದಯ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತಿಗೆ , ಚುಂಬಕದಂತೆ ಸೆಳೆಯುವ  ಕಣ್ಣ ನೋಟಕ್ಕೆ   ಸೋತಿರುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು . 
ಅವಳ  ಬುದ್ಧಿ  ತಿಳಿ ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು  . 'ಅವನು ಗೋಕುಲದ ಹಿರಿಯ ಮಗನೆ ಇರಬಹುದು , ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ಯಿರಬಹುದು  ಆದರೆ , ನೀನು ಮದುವೆಯಾದವಳು  ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡ ' ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು . 
ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸದೆ ,  ಭಾರವಾದ ಮನದೊಂದಿಗೆ ಬಿರ ಬಿರನೆ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದಳು . ಅಂದು ಸಂಜೆಯೆಲ್ಲ  ಅವಳು ಅವಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಯಾರೊಡನೆ ಮಾತು ಬೇಕಿಲ್ಲ , ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳೋ  ಎಂಬ ಅರಿವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . 

ಅವನೂ ಹಠ ತೊಟ್ಟವನಂತೆ  ಪದೇ ಪದೇ ಅವಳೆದುರು ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ.  ತನ್ನ  ಹೃದಯವನ್ನು ಅವಳೆದುರು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದ .
ಕ್ರಮೇಣ ಹೃದಯದ ಮಾತು ಮೇಲಾಯಿತು . ಯಾವಾಗ ಅವನ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳೋ , ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ . 
ಆ ದಿನ ಅವನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಅಂದು ಸಂಜೆಯಿಡೀ ಅವನು ತನ್ಮಯನಾಗಿ ಕೊಳಲೂದುತ್ತಿದ್ದರೆ  ಅವಳು ಅವನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾದಂತೆ  ಒರಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು . ಕ್ರಮೇಣ  ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ  ನದೀ ತೀರದಲ್ಲಿ  ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು  ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮವಾಯಿತು.  ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟಿರಲಾಗದಷ್ಟು  ಹೃದಯಗಳು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು . ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಪಿಸುಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿ ಬಂದರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವವರಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . 

ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ  ಗೆಳತಿ ಸುಮತಿ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯ ಕೇಳಿ  ನೆಲವೇ ಕುಸಿದು ಹೋದಂತೆ ಆಗಿತ್ತಲ್ಲವೇ ? 
"ರಾಧೇ , ಗೊತ್ತೇನೆ ?  ರಾಜಕುಮಾರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಯಂತೆ , ತುಂಬಾ ಸುಂದರಿಯಂತೆ . ಅವಳು ನಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣ ನಿಗೆ  ಮನಸೋತಿದ್ದಾಳಂತೆ . ತಾನು ಮದುವೆಯಾದರೆ  ಅವನನ್ನು ಮಾತ್ರ , ಇಲ್ಲವಾದರೆ  ಸಾವೇ ಗತಿ ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳಂತೆ . "
ಎದೆ ಬಡಿತ ನಿಂತಿತ್ತು !  ಆದರೂ  ಮುಖದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸದೆ , ನಿರಾಸಕ್ತಳಂತೆ ಕೇಳಿದ್ದಳು . 
"ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇದು ? "

"ಇಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ ? ಅವನಿಗೂ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮನಸಂತೆ . ಹೀಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಕರೆತಂದು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ  ಎಂದು ಹೋಗಿದ್ದಾನಂತೆ ! "

ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೈ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನಿಂತಿತ್ತು ! ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಕಟ , ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಿಕ್ಕಿ ಕೊಂಡಂತೆ . ಉಕ್ಕಿ  ಬರುತ್ತಿದ್ದ  ಅಳುವನ್ನು ಹೇಗೋ ತಡೆ ಹಿಡಿದವಳು ಸುಮತಿ ಹೋದಮೇಲೆ  ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಿದ್ದಳು . 

ಹಾಗಾದರೆ .... ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬರೀ ಸುಳ್ಳೇ?  ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾನಿಲ್ಲ ಕಣೆ  ಎಂದಿದ್ದನಲ್ಲ? ಈಗ ರಾಜಕುಮಾರಿ  ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ  ಎಂದೊಡನೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಟೆ ಹೋದನಲ್ಲ ? ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲವೇ ? ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟನೇ  ?  ಬಿಕ್ಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು 
ಒಳಗೆಲ್ಲೋ ತನ್ನದೇ ಧ್ವನಿ ಪ್ರತಿನುಡಿಯಿತು  " ನಿನಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ?  ಅವನು ನಿನಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವನು . ಮದುವೆಯಾಗ ಬೇಕಷ್ಟೇ ಇನ್ನು .  ನೀನೋ ಆಗಲೇ ಮದುವೆಯಾದವಳು . ಮನಸಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿ  ಅವನ ಹಿಂದೆ  ಮರುಳಾಗಿ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವಾದಲೂ ಕೇಳಿದ್ದರೆ , ಇಂದು   ಇಂಥಾ ನೋವು ಬರುತ್ತಿತ್ತೆ  ?  "   ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ ಅವಳಲ್ಲಿ . 

ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು  ಚುಚ್ಚ ತೊಡಗಿದವು . ಇಂದೂ ಬಾರದಿದ್ದರೆ , ಇನ್ನೆಂದೂ ಅವನ  ಮುಖ ನೋಡಲಾರೆ  ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಳು . ಆಗಲೇ ಕತ್ತಲಾಗತೊಡ ಗಿತ್ತು. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿದವು . ಇನ್ನೊಂದು ಗಳಿಗೆ ಕಳೆದರೆ ತನ್ನ ಗಂಡ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾನೆ . ಸಾಕು ಕಾದಿದ್ದು . ಇನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದೇ ಲೇಸು ಎಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೇಲೆದ್ದು   ಕೊಡವನ್ನು ಸೊಂಟಕ್ಕೇರಿಸಿ,ಭಾರವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ   ಮನೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿದಳು . ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆದಿದ್ದಳೇನೋ , ಪಕ್ಕದ  ಪೊದೆಯ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಅವಳ  ಸೊಂಟದಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕಸಿದರು . ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಅವಳ  ಬಾಯಿಂದ  ಕೂಗು ಹೊರಡುವ ಮೊದಲೇ ಅವಳನ್ನು ಬಳಿಗೆ ಸೆಳೆದು ತುಟಿಗೆ  ತುಟಿಯಿಟ್ಟು  ಚುಂಬಿಸಿದರು .  ಆ ಸ್ಪರ್ಶ, ಅವಳಿಗರಿವಾಗಿತ್ತು . ಕಣ್ಣಿಂದ  ಸುರಿಯುವ ಕಂಬನಿಯನ್ನು ಒರೆಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ  ಅವನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿದ್ದಳು . 

" ಕೃಷ್ಣಾ , ನೀನು ಹೀಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ನನಗೇನಾಗಬಹುದು ಎಂದೂ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲವೇನೋ ? 
ಇನ್ನೀಗ ನಿನಗೊಬ್ಬ ಚಂದದ ಹೆಂಡತಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ , ಆಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆಯುವುದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು , ನಾನೇ  ದೂರವಾಗುವುದು ಲೇಸಲ್ಲವೇ ? "

" ರಾಧೇ,  ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲವೇನೆ  ನನ್ನ ಮೇಲೆ?  ಸಂದರ್ಭ ಹಾಗಿತ್ತು ಕಣೆ , ನಿನಗೆ  ಸುಳಿವು ಕೊಡದೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯ್ತು . ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇನೆ ?  ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಬಂದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಜನ ಬಂದರೂ , ನಿನ್ನ ಜಾಗ ಬೇರೆಯೇ ಕಣೆ . ಅದನ್ಯಾರೂ  ಮುಟ್ಟುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  ನೀನು ಬರೀ ಪ್ರೆಮಿಕೆಯಲ್ಲವೇ , ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳತಿ . ನಿನ್ನೆದುರು ನಾನು  ಕೇವಲ " ನಾನಾಗಿ " ಇರಬಲ್ಲೆ . ನನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಖವಾಡ  ಕಳಚಿ.   ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ , ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬಲ್ಲೆ . ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ   ನನ್ನೆಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು , ಬಗೆ ಹರಿಸ ಬೇಕಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು  ಮರೆತು  ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರಬಲ್ಲೆ . ನನ್ನೆದೆಯ ಉರಿಗೆ ತಂಪೆರೆಯುವ ಜೀವ ಜಲ ಕಣೆ ನೀನು .  ನೀನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುವ ಮಾತನಾಡಬೇಡವೇ  " ಅವನ ಕಣ್ಣಿಂದಲೂ ಧಾರೆ !

ಇಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ , ವಿರಹಕ್ಕೆ  ,  ಪುನರ್ಮಿಲನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾ  ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಯಮುನೆ  ಜುಳು ಜುಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು !

February 27, 2015

ಮೌನ ರಾಗ




ಆಡಲೇನೂ  ಇಲ್ಲ   ಆದರೂ 
ಏನಾದರೂ  ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ  
ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು 

ವರುಷ ವರುಷಗಳಿಂದ 
ಎದೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದ , 
ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ  ಮಾತುಗಳನ್ನು 

ಬೇಕಾದಾಗ ನೆನಪಾಗದ ,
ನೆನಪಾದರೂ ಹೇಳಲಾಗದ 
ನೂರಾರು ಭಾವಗಳನ್ನು

ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲೇ ನಿನ್ನೊಡನೆ ? 
ಅಥವಾ  ಇದ್ದು ಬಿಡಲೇ  ಹೀಗೆ  
ಮೌನವಾಗಿಸಿ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ! 

February 14, 2015

ಗೆಜ್ಜೆ ಕಾಲಿನ ಹುಡುಗಿ




ಕಂಡೂ ಕಾಣದ ಸಂಜೆಯಲಿ 
ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ 
ಮೆತ್ತಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು  ಕರಗಿದವಳೇ 

ಬಿಸಿಯೇರಿದಾ ಕೆನ್ನೆ 
ತಂಪಾಗುವ  ಮೊದಲು
ಕೆಂಪಾದ ಪರಿಯನ್ನು ನೋಡದವಳೇ 

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಟ್ಟು 
ಬೆರಳಾಟವಾಡುತ್ತ
ತುಂಟನೋಟವ ಬೀರಿ ನಾಚಿದವಳೇ 

ಎದೆಬಡಿತ ಏರಿಸಿ 
ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಾಗಿಸಿ 
ಕೈಗೆ ಸಿಗದೆಲೆ ದೂರ ಓಡಿದವಳೆ ! 

ಕಾಯುತಿರುವೆನು ನಿನ್ನ
ಗೆಜ್ಜೆ ಕಾಲಿನ ಸದ್ದು 
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಳಿಬಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೆ

April 14, 2014

ಬೆಕ್ಕೇ ಬೆಕ್ಕೇ.....


ಪ್ರಾಣಿ - ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ  ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ  ! ದ್ವೇಷ ಅಂತೇನಿಲ್ಲ   ಪ್ರೀತಿನೂ ಇಲ್ಲ . 
ನಾಯಿ ಮರಿ ನಾಯಿ ಮರಿ ತಿಂಡಿ ಬೇಕೇ  ಎಂದು ಕಾಳಜಿ ,ತೋರಿಸುವುದೋ   ಕರೆದರೂ ಇಲ್ಲ ಹಾಲು ಬೆಲ್ಲ  ಕಾಯಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ ಎಂದು ಬೆಕ್ಕಿನ  ಬಗ್ಗೆ ಅಕ್ಕರೆ ತೋರುವುದೋ .ನನ್ನಿಂದಾಗದು  .

ಬಾ ಬಾ ಗಿಣಿಯೆ ಎಂದು ಹಾಡಲಾರೆ , ಗಂಗೆ ಬಾರೆ ಗೌರಿ ಬಾರೆ ಎಂದು  ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯಬಲ್ಲೆ ...  ನಾನು ಹೀಗೇ . ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವಿದ್ದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ 
ನಾಯಿ ನನ್ನ ಮುಖ ಮೈ ಎಲ್ಲ , ನೆಕ್ಕುವುದಾಗಲಿ ಬೆಕ್ಕು ಮಿಯಾಂವ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಮೈ ಹೊಸೆಯುವುದಾಗಲಿ ನನಗಿಷ್ಟವಾಗದು .ನಾಯಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದ ,ಮಾತಾಡಿಸಿ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಬಲ್ಲೆ ಆದರೆ ಬೆಕ್ಕು ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಮೈ ಮುಳ್ಳಾಗುತ್ತದೆ .

ದುರ್ದೈವದಿಂದ  ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತೆ ,  ನನ್ನ ಹತ್ತಿರದ ಬಳಗದ  ಕೆಲವರು  ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಿಯರು . ಅವರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ  ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ  ! 
ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ ನಂಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ  ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷ  ಇಲ್ಲ . ಆದರೆ  ಅವುಗಳನ್ನು ಅತೀ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ  ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ   ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲ  ! 

ನನ್ನ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಒಬ್ಬಳಿಗೆ ಬೆಕ್ಕೆಂದರೆ ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿ . ಅವಳ ಮನೆ ತುಂಬಾ  ಬೆಕ್ಕುಗಳು !  ಇರುವವರು ೪ ಜನರಾದರೆ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ೫ !!! ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ ಕೂಡಲೇ  ನನ್ನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲೋ ಎಂಬಂತೆ  ಎಲ್ಲ  ಬೆಕ್ಕುಗಳೂ  ' ಮಿಯಾಂವ್ ' ಎನ್ನುತ್ತಾ  ನನ್ನ  ಕಾಲು  ಕೈ  ಕುತ್ತಿಗೆ  ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ  ಹತ್ತಿ ಹೊಸೆಯುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಕೂದಲು  ತಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಅಲರ್ಜಿ  ಸ್ವಿಚ್ ಆನ್ ಆಗಿ " ಅಕ್ಷೀ ಅಕ್ಷೀ "  ಎಂದು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. 
ನನ್ನ " ಮಾರ್ಜಾಲ ಮೈತ್ರಿಯ' ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ಅವಳು ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ  ಎತ್ತಿಕೊಂಡು  " ಮೌಶೀಲಾ  ತುಮಚ್ಯಾ ಅಲರ್ಜೀ ಆಹೆ  , ಮಾಹಿತಿ ಆಹೆ ನಾ  ಮನ್ಯಾ .. "  (  ಮೌಶಿ ( ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ/ದೊಡ್ಡಮ್ಮ) ಗೆ  ನಿಮ್ಮ ಅಲರ್ಜಿ ಇದೇ ಗೊತ್ತಾಲ್ವಾ ಮುದ್ದೂ ... )  ಎನ್ನುತ್ತ  ನನ್ನನ್ನು  ಆ ಬೆಕ್ಕುಗಳ    'ಮೌಶಿ ' ಯಾಗಿಸಿ  ಅವುಗಳನ್ನೂ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಾ ರೂಮೊಳಗೆ ಒಯ್ದು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ . ಆ ನಂತರವೇ ನಾನು ನಿರಾಳವಾಗಿ  ಮಾತಾಡ  ಬಲ್ಲೆ .
ಎಷ್ಟೋ ಸಲ  ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ , ನಾನು ಬರೋ ಮುಂಚೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ . ನೀನು  ಆ ಬೆಕ್ಕಿನ ಸಂತೆನೆಲ್ಲ ರೂಮೊಳಗೆ ಮುಂಚೆನೇ ಹಾಕಿರು ಅಂತ.  " ಏ  ಹೋಗೆ, ನೀನು ಬರೋವರೆಗಾದ್ರೂ ಅವು ಪಾಪ ಆರಾಮಾಗಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿರಲಿ ಬಿಡು ! ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನೀನೆ  ಬೆಕ್ಕನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸೋದು ಕಲಿಬಾರದಾ ? ' ಎಂದು ಕಿಚಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ . 

ಇದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ  ಕಥೆಯಾದರೆ , ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ತವರಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು  ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಚ್ಚು !
ಅಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು - ಮೂರು ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ  ಸಿಗುವ ಉಪಚಾರ ನೋಡಬೇಕು !!! ಅಹಾಹಾ .. ಒಂದು ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಹಾಲಿನ ಜೊತೆ  ಮಂಡಕ್ಕಿ ಮಾತ್ರ ತಿಂದರೆ   ಮತ್ತೊಂದು , ಹಾಲು  ಬೆಚ್ಚಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುವುದು  ! ಒಂದು ಅಮ್ಮನ ಮುದ್ದಿನ ಬೆಕ್ಕಾದರೆ  ಮತ್ತೊಂದು ಅಪ್ಪಾಜಿಯದು ! ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಮುದ್ದು , ಉಪಚಾರ ಎಲ್ಲ ನೋಡುವಾಗ .. " ನೀವು ನಮಗೇ  ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು  ಅಪ್ಪಾಜಿ ಅಮ್ಮನ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತೇವೆ !   

ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಬೆಕ್ಕಂತೂ ಅವರಿಲ್ಲದಾಗ  ಹತ್ತು ಸಲ ಮನೆಯನ್ನ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ ,  ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರೇ ಊಟ ಹಾಕ  ಬೇಕು  .. ಅವರಿಲ್ಲದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ   ಎಂದೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ . ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಖುರ್ಚಿ ತನ್ನದೇ ಸೊತ್ತು  ಎಂಬಂತೆ ಇಡೀ ದಿನ ಅದರ ಮೇಲೇ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ . ಈ ಬಗ್ಗೆ  ಒಮ್ಮೆ  ಒಂದು ತಮಾಷೆ ನಡೀತು .  ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದ  ರಜೆ ಗೆ ಬಂದ  ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗಳು ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ' ವಿಸ್ಮಯಾ'  ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಿಯೆ. ಇಡೀ ದಿನ ಬೆಕ್ಕುಗಳ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು  ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅವಚಿಕೊಂಡು , ಮುದ್ದಿಸಿ , ಆಮೇಲೆ ಅವಳದೊಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ  ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು   ಜಿಗಿಯದಂತೆ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಳು . 
ಒಂದು ದಿನ  ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಯಾರೋ  ಮನೆಗೆ ಬಂದರು .  ಮಲಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ಅವರ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು .ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಓಡಿ  ಬಂದ ವಿಸ್ಮಯಾ  " ಅಜ್ಜಾ ಅಜ್ಜಾ , ಅಲ್ಲಿ ಕೂತ್ಗೋ ಬೇಡಾ .. ಅದು  ' ಬೆಕ್ಕಿನ ಕುರ್ಚಿ '  ಎನ್ನುವುದೇ !   ಹಾಲ್  ನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಲೆ  ನಗು ತುಂಬಿ ಬಿಟ್ಟಿತು !   ಆ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಕ್ಕು ಮಲಗಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡಿದ್ದ  ಪುಟ್ಟಿ ಗೆ ಅದು ಬೆಕ್ಕಿನ ಕುರ್ಚಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು ! 

ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಊರೊಟ್ಟಿನ ಬೆಕ್ಕೊಂದಿತ್ತು . ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಪ್ಪಳ ಕರಿದರೂ ಆ ಬೆಕ್ಕು ಹಾಜರ್ !  ಮ್ಯಾಂ ಮ್ಯಾಂ  ಅಂತಾ  ಹಪ್ಪಳ ಕರಿಯುತ್ತಿದ್ದವರ ಕಾಲು ಸುತ್ತೋದು .ಅದಕ್ಕೊಂದು  ಹಪ್ಪಳ ಹಾಕಿದ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.  ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಕರಿದಿಟ್ಟ ಹಪ್ಪಳದ ಪ್ಲೇಟ್ / ಡಬ್ಬಿ  ಕಾಣಿಸ್ತೋ ಹೋಗಿ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.  

ಅದೇನೋ , ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮುದುಡಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಒಂಥರಾ ಆಲಸ್ಯದ ಮೂಟೆ ಏನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ ನಂಗೆ. ಮನೆಯವರು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದರೂ ತಮಗೆ ಬೇಡ ಎನಿಸಿದರೆ ಗುರುಗುಡುವ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ತೀರಾ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. 

ನನ್ನ ಮಾರ್ಜಾಲ ದ್ವೇಷಕ್ಕೂ  ಆ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ನಂಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ಗಂಟು ಬೀಳುವುದಕ್ಕೂ ಅದೇನು  ನಂಟೋ ! 
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ , ನಾವು ರಜೆಗೆಂದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ತಿರುಗಿ ಬರಲು ೨ ದಿನ ಇದ್ದಾಗ  ಪುಣೆಯಿಂದ ಫೋನ್! ನಮ್ಮ  ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರದ್ದು. ನಿಮ್ಮನೇಲಿ ರಾತ್ರಿ ಏನೋ ಶಬ್ದ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು  ಕಟ ಕಟ ಅಂತ , ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳದೇನೇ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದ್ವಿ. ಗಾಬರಿ ಆಗೋ ತರ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಇಲಿ ಸೇರ್ಕೊಂಡಿದ್ಯೇನೋ  ನೀವ್ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀರಾ ಅಂತ.   ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಕೀ ಸೆಟ್ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ಹಾಗಾಗಿ  ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ನಾವು   ಬರೋದು ೨ ದಿನ ಆಗತ್ತೆ ಅಂತ ನೀವು ಬೇಕಿದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಲ ನೋಡಿ  ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾಯ್ತು .  
ಇಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ  ಬಂತಪ್ಪಾ , ಕಿಟಕಿ ಎಲ್ಲ ಸರ್ಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ್ವಲ್ಲಾ ಅಂತ ಯೋಚನೆ  ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯೋವರೆಗೂ.

ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಯಾಗೆ ಇತ್ತು.  ಸಿರಿಯ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಒಳ ಹೋದರೆ ಒಂಥರಾ ವಾಸನೆ.  ಕಿಟಕಿ ತೆಗೆಯೋಣ ಅಂತ ನೋಡಿದ್ರೆ ಕಿಟಕಿ  ಅರ್ಧ ತೆಗೆದೇ ಇತ್ತು ! ಅಯ್ಯೋ ರಾಮ ಇದ್ಯಾಕೆ  ಈ ಕಿಡಕಿ ಪೂರ್ತಿ ಹಾಕಿಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೋತಾ ಮಂಚದ ಹತ್ರ ಹೋದ್ರೆ  ಗುರ್ರ್ರ್ ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದ.  ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ,ಬೆಕ್ಕು !  

ಹೋಗೋವಾಗ ಹೊರಗೆ ಒಣಗಿಸಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ರಾಶಿ ಮಾಡಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೇ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಆ ಬೆಕ್ಕು ನೋಡಿದ್ರೆ , ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಗೆದಿದ್ದ ಕಿಡಕಿಯ ಬಾಗಿಲು  ಸರಿಸಿ , ತನಗಾಗುವಷ್ಟು ಜಾಗ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಬಂದು ಮಂಚದ ಮೂಲೇಲಿ ಮರಿ ಹಾಕಿತ್ತು !!!! ನನಗಂತೂ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರ್ತು . ಆದರೆ ಅದು ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಮರಿ ಹಾಕಿದ ಬೆಕ್ಕು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋದು ಅಪಾಯನೇ.ನಾವು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎಷ್ಟು ಹುಶ್ ಹುಶ್  ಅಂದ್ರೂ ಮಿಸುಕಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮನೆ ಮಂಚದ ಮೇಲೇ ಮಲಗಿ ನಮಗೇ ಗುರ್ರ್ ಅಂತಿತ್ತು. 

 ಮರುದಿನ ತಾಯಿ ಬೆಕ್ಕು ಎಲ್ಲೋ ಹೋದಾಗ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಯ್ತು . ಮನೆಗೆ  ಬಂದಿದ್ದೆ ತಾಯಿ  ಹುಡುಕೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತು  ಮರಿಗಳನ್ನು. ಅಂತೂ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಅಲ್ಲೇ ಕೂತ್ಕೊಳ್ತು . ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ  ಮರಿಗಳು ನಾಪತ್ತೆ. ಸದ್ಯ ಹೋಯ್ತು ಪೀಡೆ  ಅಂದ್ಕೊಂದ್ವಿ . ಈ ಮನೆ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಅಲ್ಲಾ  ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಸಾಗಿಸಿರಬೇಕು ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಟ್ವಿ . ಮಂಚ ಎಲ್ಲ ಕ್ಲೀನ ಮಾಡಿ ಬಟ್ಟೆನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿನೀರು , ಡೆಟಾಲ್ ಹಾಕಿ ತೊಳೆದು  ಚೊಕ್ಕ ಮಾಡೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಸಾಯ್ಸ್ ಬಿಡೋ ಅಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು ನಂಗೆ . 

 ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿ ಇನ್ನೇನು ನಿದ್ದೆ ಬರತ್ತೆ ಅಂದಾಗ ಏನೋ ಶಬ್ದ . ಸಣ್ಣ ಮರಿ ' ಮಿಯಾಂವ್ " ಅಂದಂಗೆ.  ಮಹೇಶ್ ಗೆ ಹೇಳಿ   ದಾಗ .. ನಿಂಗೆ  ಆ ಬೆಕ್ಕು ತುಂಬಿದೆ ತಲೇಲಿ  ಮಲಗು ಸಾಕು ಅಂದ್ರು. 
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರಿಗೂ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿತು. ಸರಿ ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮರಿ ಹುಡುಕೋ ಕೆಲಸ ಸ್ಟಾರ್ಟ್!  ಬಹಳ ಹುಡುಕಿ  ಶಬ್ದದ ಮೂಲ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದರೆ , ನಮ್ಮ ಮಂಚದ ಕೆಳಗೆ  ಗೋಡೆ ಬದಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳು !!!  ಹೇಗಿದೆ ಅಮ್ಮ ಬೆಕ್ಕಿನ ಉಪಾಯ !!  ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮರಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿತೋ !! ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಆ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಗೆ  ಮರಳಿಸಿ  ಮಲಗಿದ್ದಾಯ್ತು . 

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಕಾಟ ಕೊಡೊ ಬೆಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಂಗೆ ದ್ವೇಷ ಅಲ್ದೇ ಇನ್ನೇನು  ಭಾವನೆ ಬರೋಕ್ ಸಾಧ್ಯ ಆಲ್ವಾ? 
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಮಾರ್ಜಾಲ ಪ್ರಿಯರಿದ್ದೀರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಬೈಕೋಬೇಡಿ  .